سیستم کنترل جدید به ربات‌های نرم هنر ایمن ماندن را می‌آموزد.

تصور کنید یک بازوی رباتیک نرم و منعطف بتواند دور خوشه‌ای انگور یا کلم بروکلی خم شود و با توجه به شرایط، قدرت گرفتن خود را در لحظه تنظیم کند. بر خلاف ربات‌های سفت و سخت سنتی که معمولاً سعی می‌کنند تا حد امکان از تماس با محیط خودداری کنند و به دلایل ایمنی از انسان‌ها دور بمانند، این بازو نیروهای ظریف را حس می‌کند و به گونه‌ای کشیده و خم می‌شود که مطابقت بیشتری با انعطاف‌پذیری دست انسان دارد. هر حرکت آن به گونه‌ای محاسبه می‌شود که از وارد کردن نیروی بیش از حد جلوگیری شود و در عین حال کار به طور موثر انجام شود. در آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی (CSAIL) و آزمایشگاه سیستم‌های اطلاعات و تصمیم‌گیری (LIDS) در MIT، این حرکات به ظاهر ساده، نتیجه ریاضیات پیچیده، مهندسی دقیق و چشم‌اندازی برای ربات‌هایی است که می‌توانند به طور ایمن با انسان‌ها و اشیاء ظریف تعامل داشته باشند.\n\nربات‌های نرم با بدن‌های قابل تغییر شکل خود، آینده‌ای را نوید می‌دهند که در آن ماشین‌ها به طور یکپارچه‌تر در کنار مردم حرکت می‌کنند، در مراقبت از افراد کمک می‌کنند یا اشیاء ظریف را در محیط‌های صنعتی جابجا می‌کنند. با این حال، همین انعطاف‌پذیری، کنترل آن‌ها را دشوار می‌کند. خمیدگی‌ها یا پیچش‌های کوچک می‌توانند نیروهای غیرقابل پیش‌بینی ایجاد کنند و خطر آسیب یا جراحت را افزایش دهند. این موضوع، نیاز به استراتژی‌های کنترل ایمن برای ربات‌های نرم را ضروری می‌سازد.\n\nالهام گرفته از پیشرفت‌های کنترل ایمن و روش‌های رسمی برای ربات‌های سفت و سخت، هدف ما تطبیق این ایده‌ها با رباتیک نرم است - مدل‌سازی رفتار پیچیده آن‌ها و پذیرش، به جای اجتناب از تماس - تا طراحی‌های با کارایی بالاتر (به عنوان مثال، بازده بیشتر) را امکان‌پذیر سازیم.