دانشگاه MIT نه تنها مرا برای آینده کار آماده کرده، بلکه مرا به مطالعه‌ی آن نیز سوق داده است. با پیشرفت سیستم‌های هوش مصنوعی، بخش بیشتری از فعالیت‌های آنلاین ما توسط عوامل مصنوعی انجام خواهد شد. این موضوع سوالات مهمی را مطرح می‌کند: چگونه باید این سیستم‌ها را طراحی کنیم تا ترجیحات ما را درک کنند؟ وقتی هوش مصنوعی شروع به تصمیم‌گیری برای ما کند، چه اتفاقی می‌افتد؟

اینها برخی از سوالاتی هستند که بنجامین منینگ، دانشجوی دکتری مدرسه‌ی مدیریت اسلون MIT، در حال تحقیق درباره‌ی آنها است. بخشی از کار او به بررسی نحوه‌ی طراحی و ارزیابی عوامل هوش مصنوعی که به نیابت از افراد عمل می‌کنند و چگونگی تأثیر رفتار آنها بر بازارها و نهادها می‌پردازد.

پیش از این، او مدرک کارشناسی ارشد در سیاست عمومی از دانشکده‌ی کندی هاروارد و مدرک کارشناسی در ریاضیات از دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس دریافت کرده است. پس از کار به عنوان دستیار تحقیقاتی، منینگ می‌دانست که می‌خواهد یک حرفه‌ی آکادمیک را دنبال کند.

او می‌گوید: «هیچ جای بهتری در دنیا برای مطالعه‌ی اقتصاد و علوم کامپیوتر از MIT وجود ندارد.» برندگان جایزه‌ی نوبل و تورینگ همه‌جا هستند و گروه فناوری اطلاعات به من اجازه می‌دهد هر دو زمینه را آزادانه بررسی کنم. این انتخاب اول من بود - وقتی پذیرفته شدم، تصمیم واضح بود.

پس از دریافت دکترای خود، منینگ امیدوار است که یک موقعیت هیئت علمی در یک دانشکده‌ی کسب و کار به دست آورد و همان کاری را انجام دهد که اساتید اسلون MIT - مربیان او - هر روز انجام می‌دهند.

او می‌گوید: «حتی در سال چهارم تحصیلم، هنوز بودن یک دانشجوی MIT غیرواقعی به نظر می‌رسد. فکر نمی‌کنم این حس هرگز از بین برود. مادرم قطعاً...»