مهندسان اغلب از مدل‌های بینایی-زبانی برای تولید طرح‌های جدید مانند قطعات هواپیما یا خودرو استفاده می‌کنند. برای شبیه‌سازی عملکرد این قطعات در شرایط واقعی، آن‌ها از نرم‌افزار طراحی به کمک کامپیوتر (CAD) استفاده می‌کنند تا مدل‌های سه‌بعدی از این طرح‌ها ایجاد کنند و آن‌ها را در آزمایش‌های مجازی تصادف یا دوام قرار دهند.

محققان MIT و سایر مراکز تحقیقاتی، اکنون سیستمی را توسعه داده‌اند که می‌تواند به یک مدل بینایی-زبانی آموزش دهد تا طرح‌های دو بعدی را به طور خودکار به برنامه‌های CAD تبدیل کند که در مقایسه با سایر روش‌ها بسیار دقیق‌تر و کاربردی‌تر هستند و تنها به کسری از محاسبات نیاز دارند. با بهبود عملکرد و کارایی تولید CAD مبتنی بر هوش مصنوعی، این تکنیک می‌تواند فرآیند نمونه‌سازی سریع را ساده کرده و هزینه‌ها را کاهش دهد. همچنین می‌تواند به مهندسان کمک کند تا انتخاب‌های طراحی سودمندی را که ممکن است در غیر این صورت نادیده بگیرند، شناسایی کنند.

این سیستم داده‌های جدیدی را بر اساس توانایی‌های مدل در حین تلاش برای تبدیل یک تصویر دو بعدی به یک برنامه CAD تولید می‌کند. این چارچوب اشتباهات مدل را اصلاح کرده و آن‌ها را به همراه راه‌حل‌های موفقیت‌آمیز خود در یک مجموعه داده ادغام می‌کند.

این سیستم از این داده‌ها برای آموزش مدل در نحوه رفع اشتباهات خاص و مقابله با مشکلات دشواری که به تنهایی با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کند، استفاده می‌کند. جورجیو جیانون، نویسنده اصلی این پژوهش می‌گوید: «ما می‌خواهیم مهندسان بتوانند چارچوب ما را به یک مدل CAD با عملکرد ضعیف نشان دهند، بودجه محاسباتی را تعیین کنند و اجازه دهند سیستم کنترل را به دست بگیرد - اشتباهات خود مدل را به داده‌های آموزشی بهتری تبدیل کند».