قایق‌های رباتیک کوچک سازه‌های شناور می‌سازند.
اکثر مردم ساحل را به عنوان مرز شهر می‌شناسند. اما یک تیم از محققان MIT آن را به عنوان یک کارگاه ساخت‌وساز پویا و شبیه لگو می‌بینند. سیستم جدید آن‌ها با نام "FloatForm" شامل مجموعه‌ای از قایق‌های رباتیک کوچک و مربعی است که روی آب خود را به شکل سازه‌های بزرگ‌تر جمع می‌کنند، از هم جدا می‌شوند و دوباره به شکل جدیدی در می‌آیند، همه این‌ها با حداقل دخالت انسان.
هر ربات، با ابعاد 21 در 21 سانتی‌متر و به اندازه یک بشقاب غذاخوری، یک وسیله نقلیه مستقل با پیشرانه‌ها، حسگرها و قفل‌های مغناطیسی خود است. این ربات‌ها در کنار هم، آینده‌ای را نوید می‌دهند که در آن زیرساخت‌های شناور می‌توانند سازگارتر شوند: یک سکوی موقت پس از یک بحران، یک بازار در کانال یا یک صحنه که برای جشنواره ظاهر می‌شود و پس از رفتن جمعیت ناپدید می‌شود.
دانیلا روس، استاد مهندسی برق و علوم کامپیوتر MIT و مدیر آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی MIT (CSAIL) می‌گوید: «پروژه FloatForm ما آینده‌ای را تصور می‌کند که در آن ساحل به یک امتداد قابل برنامه‌ریزی از شهر تبدیل می‌شود، جایی که قایق‌های خودمختار می‌توانند به صورت خودسازمان‌دهنده به پل‌ها، سکوها و سایر سازه‌های مفید در صورت نیاز تبدیل شوند. این نوع رباتیک توزیع‌شده، امکانات جدیدی را برای تحرک، پاسخگویی به شرایط اضطراری، فضاهای عمومی و زیرساخت‌های آبی فراهم می‌کند.»
وی وانگ، نویسنده اصلی مقاله جدید در مورد این پروژه و محقق سابق MIT می‌گوید: «با FloatForm، ما اساساً سطوح ثابت آب را به فضاهای پویا و قابل برنامه‌ریزی تبدیل می‌کنیم.»