چگونه برنامه‌نویسان تازه‌کار می‌توانند برنامه‌های هوش مصنوعی برای کاربردهای نظامی توسعه دهند.
در دنیای امروز، ربات‌های چت مبتنی بر هوش مصنوعی مانند ChatGPT و Claude می‌توانند وظایف متعددی را انجام دهند، از جمله نوشتن ایمیل‌های کاری و برنامه‌ریزی سفرهای تفریحی. این ربات‌ها سیستم‌هایی هستند که بر پایه مدل‌های بزرگ دید و زبان (VLMs) ساخته شده‌اند: هوش مصنوعی که بر روی مجموعه داده‌های عظیمی شامل کتاب‌ها، وب‌سایت‌ها، کدها و تصاویر آموزش داده شده است.
سپس الگوریتم‌های هوش مصنوعی با استفاده از بازخوردهای انسانی گسترده، برای پیروی از دستورالعمل‌ها و اجتناب از خروجی‌های مضر یا ناخواسته پالایش می‌شوند و از این "دانش" برای تولید متن یا تصاویر بر اساس ورودی کاربر استفاده می‌کنند. اگرچه ربات‌های چت محدودیت‌های واضحی دارند، اما می‌توانند برای طیف گسترده‌ای از وظایف، از جمله در برخی زمینه‌ها که به طور سنتی به مهارت‌های تخصصی نیاز دارند، مانند برنامه‌نویسی کامپیوتر، بسیار مفید باشند.
به عنوان بخشی از پروژه‌ای برای شتاب‌دهنده هوش مصنوعی MIT و نیروی هوایی ایالات متحده - برنامه Phantom، دانشجوی نیروی هوایی ایالات متحده، جاشوا لینچ - با کمک راهنمای خود، لورا نیس، عضو فنی گروه سیستم‌های تعبیه‌شده و هوش مصنوعی آزمایشگاه لینکلن MIT - می‌خواست تعیین کند که آیا او، به عنوان یک تازه‌کار کامل در کدنویسی، می‌تواند یک برنامه کاملاً کاربردی توسعه دهد یا خیر. او از فرآیندی به نام "کدنویسی وایب" (vibe-coding) استفاده کرد، که در آن کاربر کاملاً به دستورالعمل‌ها متکی است تا یک ربات چت هوش مصنوعی مولد را برای نوشتن و اصلاح کد راهنمایی کند.
انگیزه او توانمندسازی هر کسی بود که با فضای مشکلات نظامی آشنا است، صرف نظر از پیشینه فنی‌اش، تا ایده‌های خود را برای برنامه‌های نرم‌افزاری مفید پیش ببرد، اساساً با دور زدن محدودیت‌های زمانی و هزینه‌ای سنتی.