۳ پرسش: فراتر از زیبایی‌شناسی مبتنی بر داده‌ها
نمایشگاه "ورای زیبایی‌شناسی مبتنی بر داده" اثر الکساندروس هاریدیس، فارغ‌التحصیل و محقق معماری MIT، که تا ۳۰ ژوئن در گالری کِیلر MIT به نمایش گذاشته شده است، تلاش‌های قرن بیستم و بیست و یکم برای تبدیل محاسبات به یک واسطه برای تولید خلاقانه و قضاوت زیبایی‌شناختی در معماری و هنرهای کاربردی را بررسی می‌کند. این نمایشگاه با تکیه بر فلسفه، ریاضیات، علوم کامپیوتر و محاسبات طراحی، الگوریتم‌ها، نظریه‌ها و سیستم‌های یادگیری ماشین را به نصب‌های فیزیکی و تجسم‌های تعاملی تبدیل می‌کند.
پرسش: چه چیزی الهام‌بخش "ورای زیبایی‌شناسی مبتنی بر داده" بود و چه سوالاتی را بررسی می‌کند؟
پاسخ: ریشه‌های مفهومی "ورای زیبایی‌شناسی مبتنی بر داده" از سه خط تحقیقاتی متقاطع نشأت گرفت. اول اینکه، در حین تکمیل دکترایم در زمینه طراحی و محاسبات در بخش معماری MIT در حدود سال ۲۰۲۲، به طور ملموس مشاهده کردم که چگونه پیشرفت‌های یادگیری ماشین مبتنی بر داده - مانند سیستم‌هایی مانند ChatGPT و Stable Diffusion - به سرعت وارد بحث‌های عمومی در مورد خلاقیت، قضاوت زیبایی‌شناختی، طراحی و حتی حراج‌های هنری برجسته شده‌اند. در همان زمان، تحقیقات من قبلاً بر قضاوت و ارزیابی زیبایی‌شناختی متمرکز بود و به طور فزاینده‌ای برای من روشن شد که بسیاری از سوالاتی که در رابطه با هوش مصنوعی به عنوان "جدید" مطرح می‌شوند، در واقع تاریخچه‌ای بسیار طولانی‌تر در طول قرن بیستم دارند. به عنوان مثال، در پروژه تحقیقاتی تابستانی دارتموث ۱۹۵۶، یک رویداد پایه‌ای برای حوزه هوش مصنوعی، فرآیندهای ایجاد و ارزیابی شناسایی شدند.