فناوری معمولاً برای کارگران جوان و ماهر شغل ایجاد می‌کند. آیا هوش مصنوعی هم همین کار را خواهد کرد؟
در هر زمان، فناوری دو کار را با اشتغال انجام می‌دهد: جایگزینی مشاغل سنتی و ایجاد خطوط کاری جدید. ماشین‌ها جایگزین کشاورزان می‌شوند، اما امکان وجود مهندسان هوافضا را فراهم می‌کنند. بنابراین، اگر فناوری مشاغل جدیدی ایجاد می‌کند، چه کسی آن‌ها را به دست می‌آورد؟ حقوق آن‌ها چقدر است؟ مشاغل جدید چه مدت جدید باقی می‌مانند، قبل از اینکه به یک کار رایج برای هر کارگری تبدیل شوند؟
یک مطالعه جدید از اشتغال ایالات متحده به رهبری دیوید اتور، اقتصاددان کار در MIT، به تمام این مسائل نور می‌افشاند. در ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم، همانطور که اتور و همکارانش با جزئیات دقیق نشان می‌دهند، اشکال جدید کار تمایل دارند بیشتر از هر کسی به فارغ التحصیلان دانشگاهی زیر 30 سال سود برسانند. اتور می‌گوید: «ما قبلاً دقیقاً ندیده بودیم که چه کسی کارهای جدید انجام می‌دهد. این کار بیشتر توسط افراد جوان و تحصیل‌کرده، در مناطق شهری انجام می‌شود.»
این مطالعه همچنین حاوی یک بینش بزرگ مقیاس قدرتمند است: بسیاری از کارهای جدید مبتنی بر نوآوری توسط تقاضا ایجاد می‌شوند. گسترش حمایت‌شده توسط دولت از تحقیق و تولید در دهه 1940، در پاسخ به جنگ جهانی دوم، مسئولیت بخش بزرگی از کار جدید و اشکال جدید تخصص را بر عهده داشت.
اتور می‌گوید: «این نشان می‌دهد که هر جا سرمایه‌گذاری جدیدی انجام دهیم، تخصص‌های جدیدی به دست می‌آوریم. اگر یک فعالیت در مقیاس بزرگ ایجاد کنید، همیشه فرصتی برای دانش تخصصی جدید مرتبط با آن وجود خواهد داشت. ما دیدن این موضوع را هیجان‌انگیز می‌دانیم.»
مقاله با عنوان «چه چیزی کار جدید را از کار بیشتر متمایز می‌کند؟» به زودی در Annual Review of Economics منتشر خواهد شد. نویسندگان این مقاله اتور هستند.