سیستم ناوبری آگاه از جای پارک می‌تواند از بروز سرخوردگی و آلایندگی جلوگیری کند.
هر روزه این اتفاق می‌افتد؛ راننده‌ای برای رسیدن به مقصد از اپلیکیشن مسیریابی استفاده می‌کند تا زمان تقریبی سفر را ببیند، اما وقتی به مقصد می‌رسد، هیچ جای پارک خالی پیدا نمی‌کند. تا زمانی که بالاخره پارک می‌کند و به مقصد می‌رسد، بسیار دیرتر از آنچه انتظار داشت، می‌رسد.
اکثر سیستم‌های مسیریابی محبوب، رانندگان را به یک مکان هدایت می‌کنند بدون اینکه زمان اضافی مورد نیاز برای پیدا کردن جای پارک را در نظر بگیرند. این موضوع نه تنها برای رانندگان دردسرساز است، بلکه می‌تواند ترافیک را بدتر و آلودگی را افزایش دهد، زیرا رانندگان مجبور می‌شوند برای پیدا کردن جای پارک در شهر بچرخند. این برآورد نادرست همچنین می‌تواند افراد را از استفاده از حمل و نقل عمومی باز دارد، زیرا متوجه نمی‌شوند که ممکن است استفاده از حمل و نقل عمومی سریع‌تر از رانندگی و پارک کردن باشد.
محققان MIT با توسعه سیستمی که بتواند پارکینگ‌هایی را شناسایی کند که بهترین تعادل را بین نزدیکی به مقصد مورد نظر و احتمال در دسترس بودن جای پارک ارائه می‌دهند، به این مشکل پرداختند. روش قابل انطباق آن‌ها کاربران را به جای مقصد، به بهترین منطقه پارک‌کردن هدایت می‌کند.
در آزمایش‌های شبیه‌سازی‌شده با استفاده از داده‌های ترافیکی واقعی از سیاتل، این تکنیک در شلوغ‌ترین شرایط، صرفه‌جویی در زمان تا 66 درصد را به دست آورد. برای یک راننده، این امر زمان سفر را حدود 35 دقیقه در مقایسه با انتظار برای باز شدن جای پارک در نزدیک‌ترین پارکینگ کاهش می‌دهد.
اگرچه آن‌ها هنوز سیستمی آماده برای استفاده در دنیای واقعی طراحی نکرده‌اند، اما نمایش‌های آن‌ها امکان‌پذیری این رویکرد را نشان می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان آن را پیاده‌سازی کرد.