تونی استویانوف، مدیر ارشد فناوری و یکی از بنیان‌گذاران الیزای‌آی است.

در دهه 2010، شرکت‌های فناوری به دنبال متخصصان سطح بالا بودند: مهندسان بک‌اند، دانشمندان داده، معماران سیستم. این مدل زمانی کار می‌کرد که فناوری به آرامی در حال تکامل بود. متخصصان حرفه خود را می‌دانستند، می‌توانستند به سرعت تحویل دهند و بر اساس پایه‌های قابل پیش‌بینی مانند زیرساخت ابری یا آخرین فریم‌ورک جاوا اسکریپت، شغل خود را بنا می‌کردند. اما سپس هوش مصنوعی به جریان اصلی پیوست. سرعت تغییرات به طور چشمگیری افزایش یافت. فناوری‌های جدید در کمتر از یک سال ظاهر می‌شوند و به بلوغ می‌رسند. شما نمی‌توانید کسی را استخدام کنید که پنج سال است در حال ساخت عامل‌های هوش مصنوعی است، زیرا این فناوری هنوز به مدت طولانی وجود نداشته است. افرادی که امروز موفق هستند، کسانی نیستند که طولانی‌ترین رزومه را دارند؛ بلکه کسانی هستند که سریع یاد می‌گیرند، سریع سازگار می‌شوند و بدون انتظار جهت‌گیری عمل می‌کنند. این تحول به وضوح در مهندسی نرم‌افزار مشهود است، که احتمالاً بیشترین تغییر را تجربه کرده و سریع‌تر از تقریباً هر حوزه کاری دیگری در حال تکامل است.

چگونه هوش مصنوعی در حال بازنویسی قوانین است

هوش مصنوعی، مانع انجام کارهای پیچیده فنی را کاهش داده و انتظارات را در مورد آنچه تخصص واقعی محسوب می‌شود، افزایش داده است. McKinsey تخمین می‌زند که تا سال 2030، تا 30 درصد از ساعات کاری ایالات متحده می‌تواند به صورت خودکار انجام شود و 12 میلیون کارگر ممکن است نیاز به تغییر کامل نقش خود داشته باشند. عمق فنی هنوز مهم است، اما هوش مصنوعی از افرادی حمایت می‌کند که می‌توانند در حین انجام کار، مسائل را حل کنند.

در شرکت من، من این موضوع را هر روز می‌بینم. مهندسانی که هرگز به کد فرانت‌اند دست نزده‌اند، اکنون در حال ساخت رابط‌های کاربری هستند، در حالی که توسعه‌دهندگان فرانت‌اند به سمت بک‌اند حرکت می‌کنند.