این نرم‌افزار طراحی، اشیاء روزمره را به عنوان دستگاه‌های خودآگاه تصور می‌کند.
در دوران کودکی، احتمالاً فیلم‌های دیزنی متعددی دیده‌اید که اشیاء بی‌جان مانند ساعت‌ها، فنجان‌ها و اسباب‌بازی‌ها را به عنوان همراهان تعاملی انسان به تصویر می‌کشند – یک جادوی محض و ظاهری. اما دانشمندان آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی MIT (CSAIL) اکنون کاری مشابه انجام می‌دهند: تبدیل اشیاء ثابت به ابزارهای خودآگاه که حرکت انسان را درک کرده و به آن پاسخ می‌دهند تا وظیفه‌ای را تکمیل کنند.
مهندسان این اشیاء پویا را با استفاده از چاپ سه بعدی و با سنسورهای داخلی ساخته‌اند. آن‌ها از مواد رسانا برای سنسورها و مسیرها (نوعی سیم) در داخل استفاده می‌کنند. مشکل این بود که هر دو جزء معمولاً از یک ماده ساخته می‌شدند و در نتیجه سیگنال‌های مشابهی ساطع می‌کردند. این موضوع مانند شنیدن همزمان دو ایستگاه رادیویی است، ترکیبی که تفسیر آن دشوار است. این مسئله باعث سردرگمی مواردی مانند دستکش می‌شود که دستورالعمل‌ها را به دست رباتیک در مورد نحوه کار با یک شیء خاص ارسال می‌کند. دستگاه نمی‌توانست نویز را فیلتر کند یا زاویه حرکات کاربر را تأیید کند، که منجر به بروز خطا توسط یک دانش‌آموز انسان‌نما می‌شد.
محققان در CSAIL و دانشگاه تیان‌جین (TJU) در چین ممکن است راهی برای چاپ سه بعدی اشیاء تعاملی دقیق‌تر پیدا کرده باشند. با نرم‌افزار "X-Hinges" آن‌ها، کاربران می‌توانند یک طرح را سفارشی کنند و این ابزار به‌طور خودکار دو ماده مختلف را تعبیه می‌کند: یک رشته برای سنسورها که برای ارسال قوی‌ترین سیگنال ممکن طراحی شده است و دیگری برای عناصر شبیه سیم که تداخلی ایجاد نمی‌کنند. تعاملات دیگر در ترجمه گم نمی‌شوند، به این معنی که کاربران می‌توانند اشیاء را بسازند.