پرسش و پاسخ: ایجاد مسئولیت‌پذیری در پشت کلمات ما - و هوش مصنوعی - در گفتگوهای مدنی.
هنگامی که مقامات دولتی سیاست‌هایی را تدوین می‌کنند، معمولاً دوره‌ای برای دریافت بازخورد عمومی در نظر گرفته می‌شود. قانون‌گذاران مدت‌هاست که باید بازخوردهای جعلی تولید انبوه را که برای تحت تأثیر قرار دادن سیاست‌ها طراحی شده‌اند، بررسی کنند، اما به طور کلی به تشخیص آن‌ها عادت کرده‌اند. با این حال، با ظهور هوش مصنوعی، افراد می‌توانند نظراتی واقع‌گرایانه ارسال کنند که تشخیص آن‌ها به عنوان جعل بدون پشتوانه انسانی دشوارتر است. این تنها یکی از راه‌هایی است که هوش مصنوعی می‌تواند برای تولید متن و اظهاراتی در گفتگوهای مدنی استفاده شود که هیچ‌کس مسئول پاسخگویی به آن‌ها نیست.
این مسئله، در میان سایر موارد، توجه دب روی، استاد هنرهای رسانه و علوم در MIT و مدیر مرکز ارتباطات سازنده MIT (CCC) را به خود جلب کرده است. او در مقاله‌ای جدید که در Bulletin of the Atomic Scientists با عنوان «چه کسی پشت کلمات است؟» منتشر شده، خواستار تأکید مجدد بر مسئولیت در ارتباطات شده و تأکید می‌کند که حتی زمانی که از هوش مصنوعی برای تدوین متن استفاده می‌شود، باید پاسخگویی و «مسئولیت‌پذیری» وجود داشته باشد.
ایجاد گفتگوهای گروهی بهتر برای ایجاد اعتماد عمومی بیشتر، بخش اصلی کار CCC است. این گروه، همراه با Cortico، سازمان غیرانتفاعی نزدیک به آن که روی آن را بنیان‌گذاری کرده است، به تسهیل بحث‌های گروهی در مورد مسائل مهم در بسیاری از موقعیت‌ها - از جمله جلسات مدنی، مدارس، مجامع مشورتی و سازمان‌های خصوصی - کمک کرده و از ابزارهای فناوری، از جمله هوش مصنوعی، برای کمک به یافتن مضامین در نظرات و موارد دیگر استفاده کرده است. اما این مرکز همچنین این فرآیند را به گونه‌ای طراحی می‌کند که...