بیایید از ابتدا توافق کنیم که دنیا جای پیچیده‌ای است و دانشمندان اجتماعی وظایف دقیقی در اندازه‌گیری پدیده‌های مدنی دارند.

بعد از همه، حتی مطالعات دقیق نیز سوالات بعدی را ایجاد می‌کنند: یافته‌های آن‌ها چقدر در تنظیمات دیگر قابل تعمیم است؟ آیا نتایج حاصل از بررسی سیاست در یک کشور برای کشورهای دیگر نیز صدق می‌کند؟ اگر در حال مطالعه رای‌دهندگان در انتخاباتی با اختلاف فاحش هستید، آیا یافته‌های شما برای رای‌دهندگان در یک انتخابات نزدیک نیز معتبر خواهد بود؟ این سوالات همگی بخشی طبیعی از فرآیند تحقیق هستند.

اینجاست که نائوکی اگامی وارد می‌شود. اگامی دانشمند علوم سیاسی MIT است که تخصص او روش‌شناسی پژوهش است. او با دقت، چیزی را که دانشمندان اجتماعی آن را «اعتبار خارجی» می‌نامند - یعنی اینکه آیا نتایج مطالعات خاص به طور کلی قابل تعمیم است یا خیر - بررسی می‌کند.

اگامی می‌گوید: «من همیشه می‌گویم روش‌شناسی سیاسی حوزه‌ای است که در آن شما سوالاتی را به‌عنوان یک دانشمند علوم سیاسی مطرح می‌کنید، اما سپس آن‌ها را مانند یک آماردان کاربردی یا یک متخصص کامپیوتر حل می‌کنید.» او ادامه می‌دهد: «شما مشکلات ریاضی زیربنایی پشت چالش‌های تجربی که افراد با آن مواجه هستند را پیدا کرده و به طور بهینه آن‌ها را حل می‌کنید».

جالب اینجاست که علایق اگامی بسیار گسترده است. سال‌ها پیش، قبل از هیاهوی فعلی هوش مصنوعی، او مطالعه این موضوع را آغاز کرد که چه اتفاقی می‌افتد وقتی ابزارهای هوش مصنوعی وارد مطالعات می‌شوند. دقت آن‌ها چقدر است؟ محققان چگونه می‌توانند تمایلات هوش مصنوعی را در نظر بگیرند؟ تمرکز بر این و سایر سوالات به اگامی کمک کرده تا یک سبد تحقیقاتی گسترده ایجاد کند، جوایزی را از آن خود کند و پیشرفت کند.